定义
定义
1 röðull rǫðull
m., dat. röðli, poët.:—a halo, glory; verðr hann kórónaðr með gulligum röðli, Sks. 39; skínandi röðull, 41:—the sun, Lex. Poët. passim: as also the compd álf-röðull:—röðlar, pl. = the saints; lesi bjartar þeir bækr ok röðla, Merl.
2 röðull rǫðull
II. an edge or crest, of a hill, cliff, or the like, freq. in mod. usage-; brekku-röðull, fjalls-r., the crest of a hill, fell.
正字法
正字法
词汇"{$word}"在较旧的正字法中也可以拼写为"{$older_form}"，其中"ö"表示为"ǫ"。
符文铭文
符文铭文
röðull
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"röðull"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。