1 jafnaðar-maðr
m. an equal match; taka sér jafnaðarmenn, Fms. vii. 119, Band. 37 new Ed.: as a law term, an umpire, Fms. ix. 327: a fair, forbearing man, vizkumaðr mikill ok jafnaðarmaðr, x. 170; ofsa-maðr mikill ok ekki j. (overbearing), Sturl. ii. 143; lítill j., Fb. i. 520; jarl þótti engi j., Orkn. 44.