定义
定义
1 hlíf
f., pl. hlífar, a cover, shelter, protection (esp. of a shield, armour), Ld. 244, Eg. 507, Bxarð. 165, Hm. 81, passim: esp. in pl. hlífar, Nj. 262, Fms. ii. 319, Eb. 230, Rm. 39. hlífar-lauss (hlífa-lauss), adj. ‘coverless,’ uncovered, Fms. ii. 205, vi. 70, vii. 192, Ísl. ii. 226.
符文铭文
符文铭文
hlíf
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"hlíf",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。