1 járna
að, to mount with iron; járnaðir vagnar, wains mounted with iron, Stj.; járnuð kerra, 386; járnaðr skjöldr, Valla L. 213; járnuð hurð, Bær. 15; róðrgöltr með járnuðum múla, Sks. 395: with hinges, járnaðr kistill, kista, D. N. iii. 421, Pr. 413; járna kistu, Rétt. 2. 10, Pm. 120, Vm. 121.
2 járna
II. spec, usages, to put in irons, Fms. xi. 445: to be mailed, 365.
3 járna
2. to shoe a horse; járna hest, Boll. 346, Fms. viii. 182; hann léði honum hest járnaðan öllum fótum, Sturl. ii. 145; hánn lét sér til ferðarinnar járna tvau hross, Bs. ii. 184; al-járnaðr, shod on all the feet; ílla, vel járnaðr; blóð-járna, to ‘blood-shoe,’ shoe to the quick: the ancients usually said skúa (to shoe) hest, but járna is the mod. term.