Magna
Słownik staronordyjski - magna
Znaczenie staronordyjskiego słowa "magna"
Zgodnie z definicją słownika Cleasby & Vigfusson z języka staronordyjskiego na angielski:
Staronordyjskie słowo magna może oznaczać:magna
- magna
- að, to empower, strengthen; Guð magnar jöfur, Fms. vi. (in a verse); oss magni goð gagni, may the gods grant us victory! D. I..)">Eb. (in a verse); rögn magna ríki Hákonar, Vellekla; magna þrif e-s, to give health and wealth to a person, D. I.I.)">Bs. i. 138 (in a verse); drengr magnar lof þengils, the poet magnifies the king’s praise, Sighvat.
- magna
- II. in prose, to charm, make strong by spell; Óðinn tók höfuðit, ok kvað þar yfir galdra ok magnaði svá at þat mælti við hann, Hkr. i. 8; hann magnaði með miklum blótskap líkneski Þórs, Fms. i. 205; menn skulu eigi fara með steina eðr magna þá til þess at binda á menn eðr fénað, K. Þ. K. 78; þeir kölluðu hann Þorgarð ok mögnuðu hann með svá myklum fjandans krapti, at hann gékk ok mælti við menn, Fb. i. 213; ok svá mök var magnat líkneski Freys, at …, Fms. ii. 73; hefi ek þá svá signaða ok magnaða, at engan þeirra mun járn bíta, Fb. iii. 245; annan dag eptir en kerling hafði tréit magnat, Grett. 151; þeir tóku þá at magna fjölkyngi sína, Fms. ii. 141; fremja galdra eðr þá hluti nokkra er magnaðir sé, D. I. i. 243; hann var svá magnaðr af yfirsöngum Grímu, at hann bitu ekki járn, Fbr. 32 new Ed.; síðan er kerling hafði magnat rótina, Grett. 153; magnaði hann þá köttu mjök, Fs. 44: thus in mod. usage, magna draug, to raise a ghost.
- magna
- III. reflex. to increase in power, grow strong; at vita hvernig hér hefir magnask Kristnin, D. I.I.)">Bs. i. 59; er Johannes sá magnask alþýðu-róm, 623. 26; sá er í ofmetnaði vill magnask gegn Guði, to puff himself up against God, Hom. 133; en svá kom at eldrinn magnaðisk, Fms. ix. 533; hann sigraði margar þjóðir svá at aldri mögnuðusk þær síðan, Ver. 98:—of a ghost, en Glámr tók at magnask af nýju, Grett. 112.
- magna
- 2. part. magnaðr, see above (II).
Możliwa inskrypcja runiczna w młodszych Fuþark:ᛘᛅᚴᚾᛅ
Runy młodszego Fuþark były używane od VIII do XII wieku w Skandynawii i ich osadach zamorskich
Używane skróty:
- mod.
- modern.
- m.
- masculine.
- reflex.
- retlexive.
- part.
- participle.
Prac i autorów cytowanych:
- Bs.
- Biskupa Sögur. (D. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja Saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna Sögur. (E. I.)
- D. I.
- Diplomatarium Islandicum. (J. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra Saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Grett.
- Grettis Saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Hom.
- Homiliu-bók. (F. II.)
- Ver.
- Veraldar Saga. (E. II.)