定义
定义
1 prestlingr
m. a ‘priestling’ theological student preparing for orders under the care of the bishop or a clergyman; þat er manni rétt at láta læra prestling til kirkju sinnar, K. Þ. K.; kenna prestlingum, Bs. i. 83; Klængr, er þá var p. ok ungr at aldri, 165; heyrði hann til er prestlingum var kennd íþrótt sú er grammatica heitir, 163; þá höfðu prestlingar hans farit til fjöru at leika sér, 446, (for records of such schools see Jóns S. ch. 11, Bs. i. 162 sqq., Laur. S. ch. 44.)
符文铭文
符文铭文
prestlingr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"prestlingr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。