Definiciones
Definiciones
1 próvenda
or prófenda, u, f. [eccl. Lat. praebenda; Germ. pfründe]:—a prebend, for the maintenance of the church or charitable institutions; beneficia kirkjunnar er sumir kalla próvendur, K. Á. 228; hann lét göra kirkju norðr í Vágum ok lagði próvendu til, Hkr. iii. 248, Fms. vii. 100, x. 159; en síðan er Erkibiskups-stóll var skipaðr í Noregi, þá vóru próventur skipaðar at biskups-stólum, Anecd. 76:—a prebend, af próventum þeirra klerka, sem í brott eru at studium, H. E. i. 507; dýrar prófentur (presents), Odd. 18.
2 próvenda
2. spec.; in the Roman Catholic times laymen (often men of wealth and rank) in the decline of life retired and entered into a convent; at the same time they bequeathed to the church or convent a portion in money or estates for their maintenance; this portion was called prófenta,—Magnús konungr gaf sik í klaustr í Hólmi, ok tók við múnka-klæðum, þá var skeytt þangat Hernes mikla á Frostu í próventu hans, Fms. vii. 196; þann hlut jarðar sem Gróa gaf með sér í próventu til þverár-klaustrs, Dipl. iii. 5, B. K. 124; mátn vér ok dæmdum áðr-nefnt próventu-kaup ekki arfsvik við erfingja, Dipl. iii. 14. próventu-maðr, m. (-kona, u. f.), a person who has given his próventa, Dipl. iii. 6; prestar, klerkar, próventumenn. Bs. i. 848.
3 próvenda
II. in mod. usage, gefa prófentu sína, and prófentu-karl, m.: prófentu-kerling, f., is used of old people in the same sense as arfsal and arfsals-maðr (q. v.) in the ancient law.
Inscripción rúnica
Inscripción rúnica
próvenda
El texto rúnico anterior representa la palabra nórdica antigua "próvenda" como podría aparecer en inscripciones rúnicas de la Era Vikinga (c. 800-1100 d.C.).