1 mætr
adj. valuable, excellent, of persons meet, worthy; mætr ok ágætr, El., Stj.; mætan mar, Hdl. 5; Guði ok hans mætu móður, D. N. i. 51; mætustu móður, Th. 78; maðr mæztr und sólu, Gkv. 1. 7:—lawful, valid, dæma sök mæta eðr úmæta, Grág. i. 67; lög-mætr, lawful; ú-mætr, invalid.