Gammelnorsk ordbokoppføring

HÖFN

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

8 Definisjoner

1 HÖFN

f., also spelt hömn, gen. hafnar; [hafa]:

2 HÖFN

1. a holding, possession, esp. tenure of land; þá skal þeim dæma eingis-höfnina er heimild kemr til, Grág. (Kb.) ii. 86; jarðar h., tenure of land; at jarðar-höfn ok at fjár-megni, N. G. L. ii. 38; nú skal görðum skipta eptir jarðar-höfn ok öllum áverka, 122; hafnar-vitni, testimony as to tenure of land, opp. to óðals-vitni, N. G. L. i. 246, 247: the allit. phrase, hönd ok höfn, hand and having, absolute power; nema þeim sem hann leggr hendr ok höfn sem hann vill, cp. Dan. ‘skalte og valte med,’ Bs. i. 706, v. l.,—no emend. seems necessary.

3 HÖFN

2. a foetus; lýstr maðr kviðuga konu, svá at höfn sú deyr, er hón ferr með ok skilsk hón við höfnina, Stj. 302; taka við höfn, Lat. concipere, Flóv., Bs. ii. 173, Hom. (St.): the time of pregnancy, á enum níunda mánaði hafnarinnar, 686 B. 14.

4 HÖFN

3. pasture; sauða-höfn í Múla-fjall, Vm. 64; nauta tröð ok hömn, N. G. L. i. 379, D. N. ii. 146, iii. 120.

5 HÖFN

4. a coat, cp. Lat. habitus, esp. = a cloak; hann tók af sér höfnina ok sveipaði um konunginn, Fms. ix. 25; yfir-h., a cloak, cp. Ísl. ii. 245 (in a verse): a kind of stuff; hence hafnar-feldr, m., hafnar-vaðmál, n., hafnar-váð, f. denoting a plain stuff, as it was sold in trade; Grág. i. 504, Nj. 7, D. N. i. 134, ii. 6, iii. 8, 451, Vm. 103, 117, Pm. 57.

6 HÖFN

5. skips-höfn, a ship’s crew; munns-höfn, ‘mouth-habit,’ language.

7 HÖFN

B. [Engl. and Dutch haven; Germ. hafen; Dan. havn; Swed. hamn]:—a haven, harbour, Fms. xi. 74, Eg. 79, Hkr. iii. 248, Grág., etc.: eccl., sælu-höfn, lífs-h., passim: sometimes spelt hafn, Ísl. ii. 398: as also in local names, Höfn, Landn.: Hafnar-menn, m. pl., Sturl. ii. 91; Kaupmanna-höfn, Copenhagen; Hraun-höfn, Eb., etc.

8 HÖFN

COMPDS: hafnaraustr, hafnarbúi, hafnardyrr, hafnarkross, hafnarlykill, hafnarmark, hafnarrán, hafnartollr, hafnarvágr.

Lignende ord

Runeskrift

HÖFN

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "HÖFN" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

absol: absolute, absolutely.
allit.: alliteration, alliterative.
ch: chapter.
cp: compare.
cp.: compare.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
eccl: ecclesiastical.
eccl.: ecclesiastical.
Engl: English.
Engl.: English.
esp: especially.
esp.: especially.
etc.: et cetera.
f.: feminine.
gen.: genitive.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
l.: Linnæus.
Lat: Latin.
Lat.: Latin.
lit: literally.
lit.: literally.
loc: local, locally.
m.: masculine.
n.: neuter.
opp: opposed to.
opp.: opposed.
opp. to: opposed to.
p.: page.
pl.: plural.
Swed: Swedish.
Swed.: Swedish.
v.: vide, verb.
v. l.: varia lectio.

Verker & Forfattere

Bs.: Biskupa Sögur. (D. III.)
D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Eb.: Eyrbyggja Saga. (D. II.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Flóv.: Flóvents Saga. (G. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Hom.: Homiliu-bók. (F. II.)
Kb.: Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Pm.: Pétrs-máldagi. (J. I.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)
Vm.: Vilkins-máldagi. (J. I.)

Vis alle kilder →