ÞORN

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

1 ÞORN

m. [Ulf. þaurnus = ἄκανθα; A. S. þorn; Engl. thorn; O. H. G. and Germ. dorn; Dan. torn]:—a thorn; þorna ok þistla, Eluc. 45; með þornum, Greg. 31; þorn ok klungr, Stj. 38, 47, passim; hag-þorn, cp. þyrnir.

2 ÞORN

II. metaph. a spike; með hvössum þornum, Sks. 419: esp. the tongue of a buckle, pin of a brooch, hón þóttisk taka þorn einn or serk sínum, Hkr. i; þorninn gekk í sundr í sverðfetlinum, Sturl. iii. 163; þorninn í belti þiuu, Pr. 431; poët., þorns þöll, þorna Freyja, Þ;rúðr …, the fairy of the fibula, i. e. a lady, Lex. Poët., and in mod. usage; þorn-reið, þorn-grund, poët. = a lady, Lex. Poët.

3 ÞORN

2. the letter þorn (see Þ), Skálda 168, Edda ii. 365.

Runeskrift

þᚢᚱᚾ

Mulig runeskrift i yngre futhark

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
ch: chapter.
cp: compare.
cp.: compare.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
Engl: English.
Engl.: English.
esp: especially.
esp.: especially.
f.: feminine.
Fr: French in etymologies.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
i. e.: id est.
l.: Linnæus.
m.: masculine.
metaph.: metaphor, metaphorical.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
O. H. G.: Old High German.
p.: page.
poët.: poetical, poetically.
S.: South, Southern.
Ulf.: Ulfilas.

Verker & Forfattere

Edda: Edda. (C. I.)
Eluc.: Elucidarium. (F. II.)
Greg.: Gregory. (F. II.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Skálda: Skálda. (H. I.)
Sks.: Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)

Vis alle kilder

ÞORN

ÞORN

Definisjoner

1 ÞORN

2 ÞORN

3 ÞORN

Runeskrift

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

Verker & Forfattere

Om

Støtte

Hurtiglenker