Oldnordisk ordbogsopslag

ÞEYJA

Oldnordisk ordbogsopslag

Definitioner

2 Definitioner

1 ÞEYJA

this verb occurs only in the infinitive, except as a απ. λεγ. in pret. þá, Gh. 21; [A. S. þawan; Engl. thaw; in North and West Engl. proncd. thow; Germ. thauen; Dan. töe]:—to thaw; nú er margháttað um veðrin, þótti mér élligt vera ok allkallt, en nú þykki mér sem þeyja muni.—Þá mun ávalt þeyja ef þetta verðr at því, Vápn. 21 (the vellum).

2 ÞEYJA

II. metaph. to cease; svá þá Guðrún sinna harma, thus Gudrun appeased her woes, Gh. 21; ek frá hungr varga þeyja, the hunger of wolves was appeased, Ó. H. (in a verse), where þeyja rhymes with ey, and cannot therefore stand for þegja = to be silent.

Lignende ord

Runeindskrift

ÞEYJA

Mulig runeindskrift i yngre futhark

Rune-teksten ovenfor repræsenterer det oldnordiske ord "ÞEYJA" som det kunne findes i runeindskrifter fra vikingetiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Anvendte forkortelser

Almindelige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
Engl: English.
Engl.: English.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
l.: Linnæus.
m.: masculine.
metaph.: metaphor, metaphorical.
n.: neuter.
pret.: preterite.
proncd.: pronounced.
S.: South, Southern.
vellum: vellum.
απ. λεγ.: απαξ. λεγόμενον.

Værker & Forfattere

Gh.: Guðrúnar-hefna. (A. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)
Vápn.: Vápnfirðinga Saga. (D. II.)

Vis alle kilder →