Entrada del diccionario nórdico antiguo

Meina

Entrada del diccionario nórdico antiguo

Definiciones

2 Definiciones

1 meina

að, to harm, Barl. 173; sólar hiti meinar þar um sumar, Stj. 69; þau meina þér ekki vætta, 24.

2 meina

2. to hinder; meina e-m e-t, verðr hann sjúkr eða sárr, eða meina honum vötn eða veðr eða menn, Grág. i. 496; enda bæri eigi leitir fyrir né hæðir svá at þat meinaði, 433; hvárt sem meinar frændsemi eðr sifskapr, H. E. i. 513:—to prohibit, ekki mun ek meina öðrum mönnum at halda þá trú sem sýnisk, Fms. i. 305; faðir hennar ok móðir meinaðu þeim þat ekki, ii. 99; ok er henni var þat meinat, þá hljóp hón út á skóga, Fas. i. 517, Stj. 520, Barl. 65.

Palabras similares

Inscripción rúnica

meina

Posible inscripción rúnica en futhark joven

El texto rúnico anterior representa la palabra nórdica antigua "meina" como podría aparecer en inscripciones rúnicas de la Era Vikinga (c. 800-1100 d.C.).

Abreviaturas utilizadas

Abreviaturas comunes

Engl: English.
Engl.: English.
for.: foreign.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
irreg.: irregular.
l.: Linnæus.
lit: literally.
m.: masculine.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
part: participle.
part.: participle.
pres.: present.
pret.: preterite.
S.: South, Southern.
v.: vide, verb.
vellum: vellum.

Obras & Autores

Barl.: Barlaams Saga. (F. III.)
Bárð.: Bárðar Saga. (D. V.)
Björn: Biörn Halldórsson.
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
H. E.: Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
N. T.: New Testament.
Ósv.: Ósvalds Saga. (K. II.)
Pass.: Passiu-Sálmar.
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Vídal.: Vídalíns-Postilla.

Ver todas las fuentes →