Gammelnorsk ordbokoppføring

Meina

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

2 Definisjoner

1 meina

að, to harm, Barl. 173; sólar hiti meinar þar um sumar, Stj. 69; þau meina þér ekki vætta, 24.

2 meina

2. to hinder; meina e-m e-t, verðr hann sjúkr eða sárr, eða meina honum vötn eða veðr eða menn, Grág. i. 496; enda bæri eigi leitir fyrir né hæðir svá at þat meinaði, 433; hvárt sem meinar frændsemi eðr sifskapr, H. E. i. 513:—to prohibit, ekki mun ek meina öðrum mönnum at halda þá trú sem sýnisk, Fms. i. 305; faðir hennar ok móðir meinaðu þeim þat ekki, ii. 99; ok er henni var þat meinat, þá hljóp hón út á skóga, Fas. i. 517, Stj. 520, Barl. 65.

Lignende ord

Runeskrift

meina

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "meina" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

Engl: English.
Engl.: English.
for.: foreign.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
irreg.: irregular.
l.: Linnæus.
lit: literally.
m.: masculine.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
part: participle.
part.: participle.
pres.: present.
pret.: preterite.
S.: South, Southern.
v.: vide, verb.
vellum: vellum.

Verker & Forfattere

Barl.: Barlaams Saga. (F. III.)
Bárð.: Bárðar Saga. (D. V.)
Björn: Biörn Halldórsson.
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
H. E.: Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
N. T.: New Testament.
Ósv.: Ósvalds Saga. (K. II.)
Pass.: Passiu-Sálmar.
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Vídal.: Vídalíns-Postilla.

Vis alle kilder →