Old Norse Dictionary Entry

Meina

Old Norse Dictionary Entry

Definitions

2 definitions

1 meina

að, to harm, Barl. 173; sólar hiti meinar þar um sumar, Stj. 69; þau meina þér ekki vætta, 24.

2 meina

2. to hinder; meina e-m e-t, verðr hann sjúkr eða sárr, eða meina honum vötn eða veðr eða menn, Grág. i. 496; enda bæri eigi leitir fyrir né hæðir svá at þat meinaði, 433; hvárt sem meinar frændsemi eðr sifskapr, H. E. i. 513:—to prohibit, ekki mun ek meina öðrum mönnum at halda þá trú sem sýnisk, Fms. i. 305; faðir hennar ok móðir meinaðu þeim þat ekki, ii. 99; ok er henni var þat meinat, þá hljóp hón út á skóga, Fas. i. 517, Stj. 520, Barl. 65.

Similar Words

Runic Inscription

meina

Possible runic inscription in Younger Futhark

The runic text above represents the Old Norse word "meina" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).

Abbreviations Used

Common Abbreviations

Engl: English.
Engl.: English.
for.: foreign.
Germ: German.
Germ.: German.
gl: glossary.
gl.: glossary.
irreg.: irregular.
l.: Linnæus.
lit: literally.
m.: masculine.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
part: participle.
part.: participle.
pres.: present.
pret.: preterite.
S.: South, Southern.
v.: vide, verb.
vellum: vellum.

Works & Authors

Barl.: Barlaams Saga. (F. III.)
Bárð.: Bárðar Saga. (D. V.)
Björn: Biörn Halldórsson.
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
H. E.: Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
N. T.: New Testament.
Ósv.: Ósvalds Saga. (K. II.)
Pass.: Passiu-Sálmar.
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Vídal.: Vídalíns-Postilla.

View All Sources →