1 ÞOKKA
að, [akin to þekkja, þykkja, qq. v.], to be so and so disposed, to think of, like; ýmsa vega þokka menn þat, sumir segja at …, men think variously of it, some say …, Fms. i. 59; sé ek þat at konungr þokkar ekki mitt mál, he likes it not, vi. 243.
2 ÞOKKA
2. hvárra liðsmenn þokkuðu með símnn höfðingja, sided with, took his part, Fms. vi. 220; þokkar húskarlinn heldr með Birni, en Þorkell með Þórði, Bjarn. 42.
3 ÞOKKA
II. reflex., e-m þokkask, to be liked; hann kemr sér í tal ok kunnleika við menn, ok þokkaðisk hann vel, he was well liked, Orkn. 262; biskup várr hefir oss því heitið, at vér skolum þá kennimenn hafa sem oss þokkask, þat er forn réttr, who are liked by us, whom we like, N. G. L. i. 416; vel þokkaðr af e-m, Fms. vii. 299; ílla þokkaðr, ill-liked; þær krásir verða svá hverjum þokkaðar sem hugr hans beiðir, 656 A. ii. 12.