Fornnordisk ordboksanteckning

Sannaðr

Fornnordisk ordboksanteckning

Definitioner

1 Definitioner

1 sannaðr

m., in sannaðar-maðr, m. [cp. Dan. sande-mænd, ‘veridici’]:—a law term, a ‘sooth-man,’ ‘oath-helper,’ in court; e. g. in the Fifth Court, each party had to be backed by two ‘sooth-men,’ who on oath testified to the truth of the evidence and the pleadings; it is defined in Grág. Þingsk. þ. ch. 46, 47 (Kb.); sannaðar-menn skulu eiða vinna …, skal svá sannaðarmann vanda at frændsemi við aðilja at þeir sé firnari en næsta bræðra, Grág. (St.) i. 31; ef hann hefir eigi sannaðarmenn, þá skal hann kveðja heimilis-búa sína fimm, hvárt sá væri þar veginn eðr eigi, Kb. i. 189; hann skal hafa sannaðarmenn tvá, þeir skolu þat leggja undir þegnskap sinn, at sú er frændsemis tala rétt ok sönn, ii. 11. sannaðar-vitni, n. the witness of a ‘sooth-man,’ N. G. L. i. 87.

Liknande ord

Runskrift

sannaðr

Möjlig runskrift i yngre futhark

Runtexten ovan representerar det fornnordiska ordet "sannaðr" som det kan visas i runinskrifter från vikingatiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Använda förkortningar

Vanliga förkortningar

ch: chapter.
ch.: chapter.
cp: compare.
cp.: compare.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
e. g.: exempli gratia.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
m.: masculine.
n.: neuter.
p.: page.
part: participle.
þ.: þáttr.

Verk & Författare

Grág.: Grágás. (B. I.)
Kb.: Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)

Visa alla källor →