定义
定义
1 ætt-leifð
f. a patrimony, of land, estate (see leifð); þeir menn hafa setið yfir eignum várum ok ættleifð, Fms. i. 223, x. 280, Orkn.; á órar ættleifðir, our native land, Sturl. ii. 55 (in a verse), passim.
符文铭文
符文铭文
ætt-leifð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"ætt-leifð"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。