定义
定义
1 í-seta
u, f. a sitting in judgment; íseta í dómi, Grág. i. 78: occupation, unlawful, rán ok íseta, Jb. 159, N. G. L. i. 53. ísetu-arfr, m. inheritance by right of occupancy, N. G. L. i. 207.
符文铭文
符文铭文
í-seta
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"í-seta"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。