定义
定义
1 þagga
að. to silence; betra er fyrr þagat (from þegja) en annarr hafi ‘þaggat,’ Skálda (Thorodd): the word is freq. in mod. usage, þagga niðr í e-m, to hush one down, silence one.
符文铭文
符文铭文
þagga
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þagga"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。