定义
定义
1 þekkr
adj. agreeable, pleasant, liked; þýðr ok þekkr við sína menn, Fms. x. 420.
2 þekkr
2. pliable, tractable, obedient, of a child; hug-þekkr, Ó. H. 16; vera þekkr og hlýðinn; ú-þekkr, disobedient, refractory.
符文铭文
符文铭文
þekkr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þekkr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。