定义
定义
1 þekt
f. a liking; engi þekt mun mér á þeim vera, Fs. 88; ok bauð þeim mikla þekt (a pleasant sensation) er þeir sá líkit, Bs. i. 208; óþekt, a dislike, nuisance: also the being refractory.
符文铭文
符文铭文
þekt
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þekt"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。