定义
定义
1 þengill
m. [A. S. þengel, from þing], prop. captain of a þing (?), a king, prince, only in poets, Edda i. 516, Hkv. 1. 22, Skv. 1. 25; manna-þengill, the peace-maker of man, of Heimdal, Gm.; stól-þengill, Fms. vi. (in a verse).
2 þengill
II. a pr. name, Landn.
符文铭文
符文铭文
þengill
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þengill",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。