定义
定义
1 þjáning
f. affliction; leita Guðs í þinni þ., Karl. 542: freq. in mod. usage, also of severe pain, hann komst urn aptaninn í sælu-hús og þó með þjáningu, Espól. s. a. 1720; þjáninga-laust, -lítið, painless, in little pain.
符文铭文
符文铭文
þjáning
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þjáning"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。