定义
定义
1 at-burðr
ar, m. pl. ir, [bera at, accidere.]
2 at-burðr
1. a chance, hap, accident; verðr sá a., it so happened, Nj. 54, Vápn. 49; af (með) atburð, accidentally, perchance, Mart. 126, El. 5, 9, Mar. 656 ii. 16; með hverjum atburðum, how, by what chance? Róm. 287, Eluc. 12; slikt kalla ek a. en eigi jartein, such things I call an accident but not a miracle, Sturl. ii. 54; fyrir a. sakir hreysti hans, because of his valour, Skálda 189, Sks. 147.
3 at-burðr
2. esp. in pl., events, matters, circumstances; dráp Bárðar ok þá atburði er þar höfðu orðit, Bard’s death and the events that had happened, Eg. 222; Ólafr sagði honum alla atburði um sitt mál, O. told him minutely how his matters stood, Hkr. i. 193; þær sem skýra í hverjum atburðum menn fella á sik fullkomið bann, under what circumstances …, H. E. i. 462.
符文铭文
符文铭文
at-burðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"at-burðr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。