定义
定义
1 kjá
ð, to grin, make grimaces, look stupid; sér þú at hverr kjár nefinu at öðrum, Grett. 147 A; eins og ganti orðið hvert við hváði | æði-lengi framan í mig kjáði, Snót 215.
符文铭文
符文铭文
kjá
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"kjá"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。