定义
定义
1 steðja
að, to bound, leap, Bs. i. 527, Al. 146; steðjaði yfir upp, Nj. 144; steðjar upp yfir hann, Finnb. 310, passim.
符文铭文
符文铭文
steðja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"steðja",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。