定义
定义
1 væskill
m. a weakling, a ‘reckling;’ hann er mesti væskill, a word of contempt. væskils-ligr, adj. weakly, wretched.
符文铭文
符文铭文
væskill
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"væskill",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。