定义
定义
1 veð-setja
setti, [Scot. wadset], to pawn, mortgage, Fas. i. 317, Stj. 601; veðsetja jarðir sínar, Fms. xi. 293, Eg. 77; v. sik í þetta mál, to pledge oneself to this case, Fms. iv. 77; v. sik ok fé sitt, to hazard, stake, Ld. 42, Fms. vii. 34; eigi vil ek v. virðing mína við íllgirni þína, Eb. 160.
符文铭文
符文铭文
veð-setja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"veð-setja"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。