定义
定义
1 fá-talaðr
part. ‘few-speaking,’ silent, Fms. ii. 76, ix. 52, Sks. 474: gramm., sem þessi er tungan fátalaðri, as this language has fewer vowels, Skálda 161.
符文铭文
符文铭文
fá-talaðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"fá-talaðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。