定义
定义
1 meiðzl
or meizl, mod. meiðsli, n., mostly in pl. bodily hurts, injuries, mutilation. Sturl. ii. 181, Korm. 216, Fms. vii. 185 (v. l.), Bs. i. 530; meizla-högg, -sár, Fas. i. 331, iii. 33; meizla-laust, Fms. ii. 276.
符文铭文
符文铭文
meiðzl
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"meiðzl",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。