定义
定义
1 ráðugr
adj. sagacious, shrewd; ráðigr til allra véla, Fær. 13; ríkr ok ráðugr, Stj. 616: plur. ráðugir, Fms. vi. 155, Fs. 41: compar., miklu er hann ráðgari ok þrárri, Fms. vi. 382; ellri ok ráðgari, xi. 12.
符文铭文
符文铭文
ráðugr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"ráðugr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。