定义
定义
1 sára-far
n.the state of the wounds; hann varð heill sárafars þessa, Bs. i. 419; hrakningar ok s., Nj. 137; hvert s. hann veitti honum, Bjarn. 65; þá er hann fékk vansa í sárafari, Sturl. i. 103; ok er leitað var til sárafars Þorbjarnar, Orkn. 458.
符文铭文
符文铭文
sára-far
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sára-far"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。