定义
定义
1 særi
1. (i. e. sœri), n. pl. oaths, swearing; heit ok særi, Fms. i. 205; vinna s., vi. 94; at kaupi þeirra vóru sterk vitni ok mörg særi, Edda 26; goðinn sór sœrin, Skálda 162; færa fram sværi (sic), N. G. L. i. 4; eiðar, orð ok sœri, Vsp. 30; heilug sœri, Bret. 40; var þat sœrum bundit, 82; hygg þú heldr á þinn eið | og óbrigðanleg særi, a hymn.
2 særi
2. n. [sár], a sore, boil; olboga-særi, a sore on the elbow.
符文铭文
符文铭文
særi
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"særi"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。