定义
定义
1 seiða
d, [answering to síða, q. v.], to enchant by a spell; seiða seið, to work a spell. Gísl. 31; Gunnhildr lét þat seiða, at Egill skyldi aldri ró bíða. Eg. 403: s. til e-s, seiddi hón til þess í hallæri, at hvert sund var fullt af síld, Landn. 147; hann hefir látið s. til, at honum skal ekki vápn at bana verða nema hann, Nj. 44.
符文铭文
符文铭文
seiða
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"seiða"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。