定义
定义
1 setu-grið
n. pl. an abode; Glúmr bauð honum með sér s., Glúm. 359: rest, sagt hefir þú oss þá sögu er oss mun eigi s. bjóða, Nj. 203.
符文铭文
符文铭文
setu-grið
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"setu-grið"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。