定义
定义
1 tæpr
adj. scant, too short, too narrow, or the like; Kálfr gékk þá heldr tæpara, stopped more cautiously, Fb. ii. 360; ónýt er iðran tæp … ef þú í görðum glæp girnist að liggja, Pass. 8. 25; tók hann henni tæpt í mitt lær, Fas. ii. 234; spjótin tóku tæpt til hans, the spears scarcely reached him, Sturl. ii. 251: a path in the side of a mountain is said to be tæp: það er t. þriðjungr.
符文铭文
符文铭文
tæpr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"tæpr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。