定义
定义
1 tíð-leikr
m. popularity; fá tiðleik ok metnuð, Ver. 26; vera í tíðleikum við konu, to go a courting, Bs. i. 652.
符文铭文
符文铭文
tíð-leikr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"tíð-leikr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。