定义
定义
1 til-læti
n. deference, Nj. 169, Sturl. iii. 94; göra e-m t., to shew deference to, Finnb. 322; veita e-m t., Stj. 126; veita mér t. ok virðing, Fas. ii. 545; hafa t. við e-n, Fms. iv. 127; ek vil sýna þér lítið t., gefa þér gullhring, Boll. 356.
符文铭文
符文铭文
til-læti
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"til-læti"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。