Definitionen
Definitionen
1 sökkva sǫkkva
ð and t, a causal to the preceding, [Ulf. saggqian; Dan. sænke]:—to make to sink, sink, with dat., Fms. vi. 286, Blas. 48; ok sökðu þar niðr kistunni, Ó. H. 226; brutu á raufar ok söktu niðr, Eg. 125, (cp. Dan. bore i sænk); bar ek á sæ út ok sökða með grjóti, 656 B. 1; sökkva í fötu (dat.), to sink a pail into the well or brook, for fetching water; gékk Gunnlaugr til lækjar ok sökti í hjálminum, Ísl. ii. 269, v. l.; Egill tók hjálminn ok sökkvir (sökkr Ed.) niðr í kjölinn, ok drakk þrjá drykki mikla, Fms. xi. 233.
2 sökkva sǫkkva
II. reflex. to sink oneself; nú mun hón sökvask (seycquaz Ed.), Vsp. fine; sökstú (imperat. seycstu Ed.) nú gýgjar kyn, Helr. 14; hann sökðisk í hafit, Edda (pref.) i. 226; hann skaut, kom á hvalinn, ok sökðisk, Korm. 164; svá sem vagn snýsk á himni ok sökkvisk (söksk Ed.) eigi, Magn. 470, cp. Od. v. 275.
Orthographie
Orthographie
Das Wort "{$word}" kann auch als "{$older_form}" in älterer Orthographie geschrieben werden, wobei "ö" als "ǫ" dargestellt wird.
Runeninschrift
Runeninschrift
sökkva
Der obige Runentext stellt das altnordische Wort "sökkva" dar, wie es in Runeninschriften aus der Wikingerzeit (ca. 800-1100 n. Chr.) erscheinen könnte.