Definitions
Definitions
1 út-för út-fǫr
f. = útferð; hann sviku Blaku-menn í útfaru, Baut.; út-farar skip, an outward-bound ship, esp. for Palestine, Fms. x. 120, Orkn. 322, 334; útfarar drápa, a poem on a voyage to Palestine, Fms. viii. 207; útfarar-saga, vi. 355: a journey to Iceland, Grág. ii. 408; skal konungr ráða útförum várum, Gþl. 76.
2 út-för út-fǫr
2. as a law phrase, a levy for service out of the kingdom; útfara-bálkr, Gþl.; Íslendingar eru skyldir útfarar með Noregs konungi, Grág. ii. 408; útfara leiðangr, H. E. i. 414.
3 út-för út-fǫr
3. a burial; var hennar útför gör sæmilig eptir fornum sið, Fas. i. 463, Þórð. 59, Pass. 49. 19; útfarar-minning, a memorial.
Orthography
Orthography
The word "{$word}" can also be spelled as "{$older_form}" in older orthography, where "ö" is represented as "ǫ".
Runic Inscription
Runic Inscription
út-för
The runic text above represents the Old Norse word "út-för" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).