定义
定义
1 út-för út-fǫr
f. = útferð; hann sviku Blaku-menn í útfaru, Baut.; út-farar skip, an outward-bound ship, esp. for Palestine, Fms. x. 120, Orkn. 322, 334; útfarar drápa, a poem on a voyage to Palestine, Fms. viii. 207; útfarar-saga, vi. 355: a journey to Iceland, Grág. ii. 408; skal konungr ráða útförum várum, Gþl. 76.
2 út-för út-fǫr
2. as a law phrase, a levy for service out of the kingdom; útfara-bálkr, Gþl.; Íslendingar eru skyldir útfarar með Noregs konungi, Grág. ii. 408; útfara leiðangr, H. E. i. 414.
3 út-för út-fǫr
3. a burial; var hennar útför gör sæmilig eptir fornum sið, Fas. i. 463, Þórð. 59, Pass. 49. 19; útfarar-minning, a memorial.
正字法
正字法
词汇"{$word}"在较旧的正字法中也可以拼写为"{$older_form}",其中"ö"表示为"ǫ"。
符文铭文
符文铭文
út-för
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"út-för",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。