Old Norse Dictionary Entry

Sæta

Old Norse Dictionary Entry

Definitions

4 definitions

1 sæta

1. u, f. a kind of bondwoman; tvær eru hans enar beztu ambáttir, sæta ok deigja, N. G. L. i. 70, 234; sæta heitir sú kona, er búandi hennar er af landi farinn, Edda 108.

2 sæta

2. in poetry, a woman (generally), Lex. Poët.; sætan átti sjúkan mann, sér kaus dauða ef lifði hann, a ditty; heima-s., a marriageable girl staying at home.

3 sæta

II. a midden, dung-hill; jam-mikit sem hann taddi sér með sætu hans, N. G. L. ii. 113.

4 sæta

2. (i. e. sœta), t, to sweeten, MS. 23. 28.

Similar Words

Runic Inscription

sæta

Possible runic inscription in Younger Futhark

The runic text above represents the Old Norse word "sæta" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).

Abbreviations Used

Common Abbreviations

ch: chapter.
dat.: dative.
f.: feminine.
i. e.: id est.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
m.: masculine.
n.: neuter.
S.: South, Southern.
s. v.: sub verbo.
sing: singular.
v.: vide, verb.

Works & Authors

Band.: Banda-manna Saga. (D. II.)
Boll.: Bolla-þáttr. (D. V.)
Edda: Edda. (C. I.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fbr.: Fóstbræðra Saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Gísl.: Gísla Saga. (D. II.)
Hkr.: Heimskringla. (E. I.)
Hom.: Homiliu-bók. (F. II.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Lex. Poët.: Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Orkn.: Orkneyinga Saga. (E. II.)
Sks.: Konungs Skugg-sjá. (H. II.)

View All Sources →