Definitions
Definitions
1 æfa
1. ð, [Germ. üben; Dan. öve], to exercise, quite a mod. word: æfing, f. an exercise.
2 æfa
2. or æva, adv. abbreviated for æva-gi (= ever-not), like ei for ei-gi:—never; eina ögr-stund, æva skyldi! Vkv. 39; Gísli kvað þá vísu, er æva skyldi, G. said a verse that he never should (= hvað aldrei skyldi verit hafa), Gísl. 33: freq. in poetry, Skm. 26; æva til snotr sé, Hm. 53; æva ekki, never, Akv. 39; þó hann æva hendr, Vsp. 38; sá er æva þegir, Hm. 28; er ek æva kennig, 164; hví hlær þú æva? Gkv. 3. 1; jörð fannsk æva, Vsp. 3; er hón æva grét, Akv. 38; hverr æva þegir? Gsp.; far þú nú æva, Gg. 15.
Runic Inscription
Runic Inscription
æfa
The runic text above represents the Old Norse word "æfa" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).