Definitioner
Definitioner
1 elska
að, to love, love dearly, with acc.; elskaðr sem sá er framast elskaði sannan Guð, Fs. 80; konungr elskaði Hákon meir en nokkurn annan mann, Fms. i. 17; Birkibeinar elskuðu því meir sveininn, sem …, ix. 244; halt vel trú þína ok elska Guð, ii. 255; Hrafnkell elskaði ekki annat goð meir enn Frey, Hrafn. 4; kona þess hins ríka manns elskaði Jóseph, Sks. 455: hann sá at Guð elskaði Davíd (acc.), 708; ok er sva auðr svá sem hann er elskaðr til, 442.
2 elska
2. reflex., elskask at e-m, to grow fond of; Þorkell var lengi með jarlinum ok elskaðisk at honum, Fms. iv. 217 (‘elskaði’ at jarli, act., Ó. H. 93, is scarcely right).
3 elska
β. recipr. to love one another; höfðu þau Jón elskask frá barnæsku, Bs. i. 282; þessir ungu menn elskask sín í millum mjök hjartanliga, 655 xxxii. 20. Icel. have a playful rhyme referring to lovers, running thus—elskar hann (hún) mig, | af öllu hjarta, | ofrheitt || harla lítið | og ekki neitt, which calls to mind the scene in Göthe’s Faust, where Gretchen plucks off the petals of the flower with the words, liebt mich—nicht—liebt mich—nicht.
Runskrift
Runskrift
elska
Runtexten ovan representerar det fornnordiska ordet "elska" som det kan visas i runinskrifter från vikingatiden (ca. 800-1100 e.Kr.).