Definitioner
Definitioner
1 árna
að,
2 árna
I. [A. S. yrnan, pret. arn, proficisci; cp. Icel. árr, evrendi, etc.], as a neut. verb, only in poetry and very rare, to go forward; úrgar brautir á. þú aptr héðan, Fsm. 2, Gg. 7, Fms. iv. 282, vi. 259; hvern þann er hingað árnar, whoever comes here, Sighvat, Ó. H. 82.
3 árna
II. [A. S. earnian, to earn; Germ, erndten], act. verb with acc. and gen.:
4 árna
1. with acc. to earn, get, Lat. impetrare; hvat þú árnaðir í Jötunheima, Skm. 40; hon … spurði, hvat hann árnar, … what he had gained, how he had sped (of a wooer), Lv. 33; á. vel, to make a good bargain, Fms. vi. 345: reflex., þykir vel árnast hafa, they had made a good bargain, Bret. 40.
5 árna
2. with gen. of the thing, to intercede for, pray; á. e-m góðs, to pray for good to one, bless him; á. e-m íls, to curse one, Fas. iii. 439; lífs, to intercede for one’s life, Magn. 532; griða, id., Sturl. ii. 224; var þat flestra manna tillaga, at á. Gizuri kvánfangsins, … to favour him, to give him the bride, Fms. iv. 33; á. e-s við Goð, to intercede for one with God (of Christ and the saints), Bs. i. 352. ii. 32.
Runskrift
Runskrift
árna
Runtexten ovan representerar det fornnordiska ordet "árna" som det kan visas i runinskrifter från vikingatiden (ca. 800-1100 e.Kr.).