Fornnordisk ordboksanteckning

ú-megð

Fornnordisk ordboksanteckning

Definitioner

1 Definitioner

1 ú-megð

f. the state of being úmagi, but also as collect. term = úmagi, of the people themselves; börn í úmegð, Js. 60; meðan erfingjar vóru í ú., whilst the heirs were in infancy, Fs. 65; enda sé dóttir þeirra í ú., Grág. i. 172; þóttisk hón svá helzt mega forðask ú. sína, Rb. 237; fyrir ómegðar sakir, K. Þ. K. 116; eitt haust er fundr fjölmennr at Skörðum, at tala um hreppa-skil ok ómegðir manna, Lv. 17; þeir skiptu ok ómegð, þat vóru börn tvau, Gísl. 17; hann lét eptir ú. aðra, Fs. 140; ok þat var þá siðvandi nökkurr er land var allt alheiðit, at þeir menn er félitlir vóru en stóð ú. mjök til handa létu út bera börn sín, ok þótti þó ílla gört ávallt, Ísl. ii. 198; ómegðar-bú, K. Þ. K. 90; ómegðar-maðr = ómagamaðr, Eb. 164.

Liknande ord

Runskrift

ú-megð

Möjlig runskrift i yngre futhark

Runtexten ovan representerar det fornnordiska ordet "ú-megð" som det kan visas i runinskrifter från vikingatiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Använda förkortningar

Vanliga förkortningar

collect.: collective.
f.: feminine.
l.: Linnæus.
lit: literally.
v.: vide, verb.

Verk & Författare

Eb.: Eyrbyggja Saga. (D. II.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Gísl.: Gísla Saga. (D. II.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Js.: Járnsíða. (B. III.)
K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Lv.: Ljósvetninga Saga. (D. II.)
Rb.: Rímbegla. (H. III.)

Visa alla källor →