定义
定义
1 af-neita
að and tt, and afníta, tt, now always afneita, að, to deny, refuse; with dat., hefir afneitað tiltekinni trú, Fms. iii. 166; eigi vil ek því afneita, refuse, Fs. 11; ek afneitta eigi hans orðsending, Stj. 1 Kings xx. 7; en er hann afneitti eigi með öllu (refused not), þá báðu þeir hann því meir, Grett. 146.
2 af-neita
2. absol. afnita; en þar es Jökull bróðir minn laust þik högg, þat skaltú hafa bótalaust, því at þú afníttir þú er þér vóru boðnar, Fs. 57.
符文铭文
符文铭文
af-neita
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"af-neita"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。