定义
定义
1 blíðu-bragð
n. a token of grace, caressing, Stj. 90, Fms. vii. 108: in a less good sense, of outward shew, Fas. iii. 151, 209.
符文铭文
符文铭文
blíðu-bragð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"blíðu-bragð",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。