定义
定义
1 veizlu-maðr
m., in Norway, an endowed man, holding grants from the king, Gþl. 108; lendir menn ok veizlumenn allir, N. G. L. ii, Hirðskrá ch. 36: but in Icel. it means a pauper living upon charity, hér á at vera v. kvengildr, Pm. 121, Ám. 14.
符文铭文
符文铭文
veizlu-maðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"veizlu-maðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。