定义
定义
1 deyfð
f. (deyfa, u, f.), [Ulf. daubiþa], deafness, N. G. L. i. 228; numbness, having no savour.
符文铭文
符文铭文
deyfð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"deyfð",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。